(C) 2010 Hein Pragt

Deze site is opgericht om (kritische) informatie te geven en ruimte te bieden voor discussie over zogenaamde "probleemkinderen" en hoe het huidige onderwijssysteem hiermee omgaat. Als vader van 5 bijzondere kinderen heb ik ondertussen ruime ervaring met het praten over “probleemkinderen”. Ik heb mij altijd ingezet (samen met mijn partners) om te strijden voor het feit dat onze kinderen allemaal een uniek individu (mogen) zijn en geen label opgeplakt moeten krijgen. Ondertussen staan we niet meer alleen werken meerdere mensen mee aan het initiatief van deze site. Het lijkt er op dat tegenwoordig elk kind al vanaf de peuterspeelzaal en basisschool geanalyseerd wordt en men bijna zoekt naar een indicatie van een aantal medisch-psychische problemen zoals add, adhd, dyslexie en allerlei neurologische aandoeningen in het autistisch spectrum, pdd-nos, hooggevoelig / hoogsensitief, hoogbegaafdheid, Syndroom van Asperger enz. Het lijkt wel of elk gedrag dat maar enigszins afwijkt van de norm en een kind dat te rustig of juist onrustig en druk, een probleemgeval is. Het kind is niet sociaal genoeg, verstoort de orde in de klas, vraagt veel aandacht en dat hebben we liever niet in onze overvolle klassen.

In Trouw las ik dat hoogleraar opvoedkunde Jo Hermanns schreef over de problematisering van de jeugd. Maar liefst 14% van alle kinderen volgt speciaal onderwijs, woont in een pleeggezin of een tehuis, of krijgt begeleiding van de jeugdzorg of de geestelijke gezondheidszorg. Ook blijkt dat 9% van deze jongeren onterecht tot hulpverleners is veroordeeld en slechts 5% van alle kinderen die gespecialiseerde zorg ook echt nodig heeft.

Het begint er steeds meer op te lijken dat we onze jeugd aan het problematiseren en medicaliseren zijn. Steeds vaker krijgen jongeren een stempel adhd of autisme opgedrukt en krijgen ze medicatie om ze te laten functioneren binnen een klas. Het aantal kinderen dat op een speciale school zit is explosief gestegen. Het lijkt ondertussen wel een “probleem industrie” te worden waarbij het ook om veel geld gaat (8 miljard). Het lijkt er op dat er veel kinderen met een “rugzakje” (wettelijke uitkering) de financiële tekorten in het onderwijs moeten opvangen en de indruk kan gewekt worden dat scholen dit als alternatieve inkomstenbron gaan zien en er dus baat bij hebben zoveel mogelijk kinderen van een (geautoriseerd) label te voorzien.

De sector die deze onderzoeken doet en de behandelingen uitvoert is ondertussen ook al een commercieel succes geworden, de gemiddelde wachttijden voor zelfs een intake lopen op tot meer dan een half jaar en de kosten van een onderzoek loopt in de duizend euro. Hier wil de school met alle plezier aan bijdragen (als ook de ziektekosten verzekering een deel op zich neemt) want bij een "goede" indicatie kan dit de school zeker 6000 euro (rugzak) per jaar opleveren.Dit is iets om zeer goed te overdenken wanneer men uw kind ook van een label wil voorzien. Mijn visie is dat scholen hiermee hun toch al krappe budget graag willen aanvullen en kritische ouders ernstig onder druk zetten om toch maar mee te werken, zogenaamd in het belang van het kind.

Via deze site willen we ook politieke druk uitoefenen om dit systeem van gesubsidieerde gedragsstoornissen af te schaffen en te vervangen door een beter en goedkoper systeem waarbij scholen het extra geld dat ze nodig hebben krijgen voor weer goed onderwijs en wat kleinere klassen. Ook willen we advies geven en doorverwijzen naar site en instanties die alternatieven aanbieden. Wanneer u deze site actief wilt steunen vanuit de rol van ouder, onderwijs, geestelijke gezondheidszorg of politiek dan kunt u contact opnemen met de beheerders van deze site. email adres Het is tevens mogelijk op de site onder pseudoniem te werken om bijvoorbeeld problemen met een werkomgeving te vermijden.

Als Einstein nu geboren was kregen we waarschijnlijk geen relativiteitstheorie maar een keurig aangepast kind. (Hein Pragt

De mooiste kunstwerken en de beste uitvindingen zijn bedacht door mensen die heel eigenwijs anders durfden te zijn. (Hein Pragt)

‘Rugzakje’ in het onderwijs afschaffen is moedig besluit, maar vergeet de ouders niet Staatssecretaris Dijksma schaft het rugzakje in het onderwijs af. Reden: van de 2 miljard die we hebben voor begeleiding van kinderen in het reguliere onderwijs blijft teveel in de bureaucratie hangen, het aantal rugzakjes is verdriedubbeld in 5 jaar tijd en tóch (of desondanks) stijgt het aantal leerlingen in het speciaal onderwijs met 25%. Een paar maanden geleden was de documentaire ‘Een klasse apart’ te zien (hier: http://player.omroep.nl/?aflID=2638039 nog steeds, lang leve Uitzending Gemist!). Over de Kingma-school in Amsterdam, een school voor speciaal onderwijs. Je ziet een wereld die veel mensen niet kennen, kinderen met enorme gedrags- en leerproblemen, maar je ziet vooral het oneindige geduld en doorzettingsvermogen van de echte helden van het onderwijs: de docenten en de directeur van een school aan de achterkant van de kenniseconomie.

Ga door met lezen van "‘Rugzakje’ in het onderwijs afschaffen"

Omdat de bij ADHD voorgeschreven medicijnen zoals Ritalin, Concerta, Equasym XL en Medikinet serieuze bijwerkingen hebben, die van invloed kunnen zijn op de ontwikkeling van het opgroeiende kind, zijn er inmiddels veel alternatieve therapieën op internet te vinden voor het behandelen van ADHD. Echter, net als bij behandeling met medicatie geldt ook hiervoor dat er weinig wetenschappelijk bewijs voor handen is voor de effectiviteit van deze behandelingen. Of de onderzoeksgroepen waren te klein, of niet specifiek genoeg waardoor uitspraken over de betrouwbaarheid van de behandeling niet bewezen geacht worden. In het algemeen wordt wel gesteld dat de alternatieve behandelingen zeker een goede belofte vormen voor de toekomst. Het blijft dan ook uiteindelijk de verantwoordelijkheid van de ouders, om de juiste behandeling te vinden die aansluit bij de individuele behoefte van hun kind.

Ga door met lezen van "Alternatieve behandelingen ADHD"

De juf zei: “Wat ben jij snel klaar met verven, zet er nog maar een paar kleurtjes bij.” want ze zag het meisje al 5 minuten niets meer doen. De andere kinderen waren nog bezig met strepen zetten, de smeerbaarheid van verf ontdekken, met de kwast door andere kleuren gaan, verf op de vingers krijgen, ze waren en dat was de bedoeling aan het verkennen hoe verf voelt aan je vingers, op een kwast, op papier en hoe je kleuren kunt veranderen. Het meisje had nog schone vingers, ze wist al hoe verf voelde en dat wilde ze niet weer voelen. Ze had de opdracht van de juf uitgevoerd en de kleuren geplaatst op een voor haar evenwichtige manier. “Daar zie ik papier, daar zit nog geen verf.” zei de juf aanmoedigend. Mismoedig pakte het meisje de kwast en plakte twee klodders verf op de aangewezen plaatsen en .......... toen was het haar schilderij niet meer.

Ga door met lezen van "En toen was het haar schilderij niet meer..."

De term verbaal-performaal-kloof (of Een disharmonisch ontwikkelingsprofiel) is ontstaan als een gevolg van de meetmethode die bij de WISC III gehanteerd wordt. Men meet er enerzijds het verbale IQ mee, en anderzijds het performale IQ. Het verbale IQ is een meting van alles wat betrekking heeft op woordenschat, taalgevoel, redeneringsvermogen, enz., Rekensommen worden in de vorm van (verbale) redactiesommen aangeboden, maar rekenen in het algemeen telt niet mee in de waarde van het Verbale IQ. Het performale IQ is een meting van hoe je praktisch omgaat met je kennis. Hoe los je bijvoorbeeld een praktisch probleem op. Motorische vaardigheden spelen hierbij een rol, maar evengoed een aantal inzichten, zoals bijvoorbeeld het ruimtelijk inzicht. Dit onderdeel is meer praktisch handelend dan kennis gerelateerd: figuren leggen, onvolledige tekeningen, blokpatronen, plaatjes in een logische volgorde leggen, etc. Op een non-verbale, handelende manier maak je zichtbaar wat je kunt. Een disharmonisch ontwikkelingsprofiel betekent een verschil in verbale prestaties tegenover performale prestaties of andersom.

Ga door met lezen van "Een disharmonisch ontwikkelingsprofiel"

Nu medicatie steeds meer ter discussie staat en veel ouders toch proberen de oplossing van gedragsproblemen op een meer natuurlijke wijze op te lossen, is er steeds meer studie naar de invloed van voeding op gedragsproblemen. Bij kinderen van alle leeftijden kan onderzocht worden of de voeding mogelijk de oorzaak is van de gedragsproblemen. ADHD (druk gedrag) en ODD (opstandig gedrag), driftig of agressief gedrag kan een relatie hebben met voeding. Op deze overzichtspagina kunt u artikelen en links vinden naar sites van instanties en onderzoekcentra die zich bezig houden en onderzoek doen naar de relatie tussen voeding en gedragsstoornissen.

Link: Invloed van voeding op gedragsproblemen

Volgens de Belgische apotheker Fernand Haesbrouck van het Psychiatrisch Centrum St. Amandus in Beernem moeten artsen kinderen met adhd geen Ritalin en Concerta voorschrijven. Hij voert een kruistocht tegen adhd-medicijnen en onlangs verscheen zijn boek ‘ADHD-medicatie, medische megablunder’ in Nederland. Per jaar krijgen duizenden adhd-kinderen Ritalin en Concerta voorgeschreven, de actieve stof hiervan is methylfenidaat, dat scheikundig gezien een amfetamineachtig product is. Bij langdurig gebruik kan het kinderen psychotisch maken. Veel kinderen die tenminste anderhalf jaar Ritalin gebruiken, slikken daarnaast ook antipsychotica. Medici denken dat hun psychotische klachten een symptoom zijn van de aandoening adhd wat grote onzin is want het is puur een bijwerking van de medicijnen. Ga door met lezen van "Ritalin kan kinderen psychotisch maken"

November 2011

Een naar mijn mening goede bijzaak van de bezuinigingen is dat men ook weer een kritisch gaat nadenken over de medicalisering van de jeugd. De nu meer gangbare stelling is dat jongeren en hun ouders beter moeten leren omgaan met gedragsproblemen en tegenvallende prestaties. Men wil deze taak nu uitbesteden aan het wijdvertakte net van centra voor jeugd en gezin die gezinnen hierbij moet gaan helpen. Volgens CDA-staatssecretaris Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner van Volksgezondheid is de laatste jaren de jeugd geproblematiseerd, elk probleem moest gediagnosticeerd met een etiket: adhd, pdd-nos, dyscalculie, tot hypersensitiviteit aan toe. Als zo'n etiket is geplakt wordt door de overheid hulp aangeboden. Daar moeten we van af, we moeten ontproblematiseren. Die etiketjes moeten er weer af. 9 November 2011 stond er een een zeer duidelijk artikel in de Volkskrant over dit onderwerp.

Ga door met lezen van "Kabinet wil medicalisering van de jeugd halt toeroepen"

(c) 2011 Hein Pragt

ADD staat voor Attention Deficit Disorder (veel mensen zien het als ADHD zonder het hyperactieve) is een aangeboren aandoening die wordt veroorzaakt door een afwijking in de werking van de neurotransmitters in bepaalde gebieden van de hersenen. Kinderen met ADD hebben vaak moeite om hun aandacht ergens op te richten, hebben moeite met plannen en organiseren en kunnen hoofd- en bijzaken niet zo goed onderscheiden. Vaak hebben ze problemen met taakgericht werken op school en hebben ze problemen in de omgang met leeftijdsgenoten. In samenhang met ADD kunnen ook depressie, angststoornissen en slechte schoolprestaties voorkomen, gedragsproblemen uiten zich vaak minder. Onderzoek toont aan dat ADHD of ADD voorkomt bij 1 tot 4% van alle kinderen en dat zeker een derde deel er ook als volwassene nog last van ondervindt. Ook komt ADD en ADHD voor bij mensen van alle opleidingsniveaus.

Ga door met lezen van "Wat is ADD"

(c) 2011 Hein Pragt

Pesten komt helaas nog steeds op veel scholen voor, ook ik ben als kind op de lagere school gepest en ook mijn eigen kinderen zijn hier niet aan ontsnapt. Ik ben er zelf een stuk sterker door geworden op latere leeftijd maar als kind vond ik naar school gaan soms verschrikkelijk. Iemand eens van de fiets afduwen, een pen verstoppen of een briefje op de rug plakken kan plagen zijn. Maar wanneer het elke dag gebeurd kan het ook pesten zijn. Bij plagen zijn de kinderen aan elkaar gewaagd, de ene keer doet de een iets, de volgende keer is het de ander. In een dergelijk geval is het een spelletje, elkaar een beetje plagen en uitdagen is een van manieren waarop kinderen met conflicten leren omgaan.

Ga door met lezen van "Pesten op school"

Het blad Elsevier (2009) heeft grootscheeps onderzoek gedaan naar de jeugd van tegenwoordig onder directeuren van speciale scholen, hoogleraren en indicatiecommissies. De beangstigende conclusie is dat Nederland wereldwijd koploper is in probleemkinderen. Van de 3,5 miljoen kinderen tot 17 jaar krijgen 300 duizend professionele hulp wegens opvoed- en opgroeiproblemen. Tegenwoordig worden "lastige" kinderen al op 4-jarige leeftijd psychiatrisch onderzocht en gaat er enorm veel geld om in deze "probleem industrie". Het artikel is zeer duidelijk en zeer goed onderbouwd met statistieken en bedragen. In elke schoolklas had je er vroeger wel één: het lastige jongetje dat slecht mee kon komen en zich druk en soms vreemd gedroeg. Als je ruzie met hem kreeg kon je in de pauze klappen verwachten. Een ‘apart kind’ heette zo'n jongetje dan, de leerkrachten gaven hem extra aandacht en met een beetje geluk maakte zo‘n jongen gewoon de lts af en schopte het tot timmerman of lasser. Tegenwoordig worden 'lastige` kinderen al op zesjarige leeftijd psychiatrisch onderzocht, waarna ze, als er een tekortkoming in hun ontwikkeling wordt geconstateerd, een etiket krijgen opgeplakt. Meestal hebben ze ADHD, een Autisme Spectrum Stoornis (ASS) of een andere gedragsafwijking. Ze komen met zo'n diagnose in aanmerking voor speciaal onderwijs of extra begeleiding (het zogeheten 'rugzakje') op school of thuis door de geestelijke gezondheidszorg (GGZ). Steeds meer deskundigen vragen zich af hoe verstandig dit ‘selecteren' van jonge kinderen is. Staan ze niet te snel klaar met een diagnose? Die kinderen beseffen immers heel goed dat er, als ze een etiket krijgen opgeplakt, iets met hen aan de hand is, dat zij 'anders’ zijn.

Ga door met lezen van "Is de Nederlandse jeugd echt knettergek?"

In 2003 is de wet op de Leerling Gebonden Financiering in werking getreden ook wel het rugzakje genoemd. Een rugzakje is dus een andere naam voor leerlinggebonden financiering en is bedoeld voor kinderen die in het onderwijs extra ondersteuning kunnen gebruiken. Deze geldelijke bijdrage kan op twee manieren ingezet worden door u, als ouders. U kunt ervoor kiezen deze te gebruiken om uw kind te plaatsen op een speciale school, maar u kunt de bijdrage ook besteden aan ambulante begeleiding. Uw kind blijft dan onderwijs volgen op de eigen school, maar krijgt extra ondersteuning. Dit kan in de vorm van individuele begeleiding van het kind, aanschaf van extra materiaal of begeleiding van de leerkracht. De extra financiële vergoeding gaat dan naar de desbetreffende school en naar het Regionaal Expertisecentrum, het REC, voor ambulante begeleiding. Kiest u voor een speciale school, dan gaat de extra financiering naar de school waarop uw kind geplaatst wordt. Voor een leerling met meervoudige handicap bedraagt de rugzak 16.000 euro, de reguliere school krijgt hiervan 10.000 euro op haar giro, het REC 6.000 euro. Voor een gemiddelde gedragsstoornis zijn de bedragen wat lager.

link: www.50tien-oudersenrugzak.nl